Empirik (veya ampirik), "duyulara, algılara ve duyu deneyimlerine ve deneylerine dayanan, bunlarla ilintili olan ve bunlardan gelen" anlamındaki felsefi bir terimdir
Türk Dil Kurumu'na göre ise empirik kelimesi, görgül ve deneysel anlamlarına gelmektedir. Ayrıca, "ustadan görülerek yapılan" olarak da ifade edilmektedir
Ampirik, aynı zamanda gözlem ve deneylere dayalı bilgi ve verilerle ilgili bir terimdir . Bu terim, birçok farklı disiplinde kullanılır, ancak temel olarak bilimsel araştırmaların yöntemleriyle ilişkilendirilir
Apriorizm ve empirizm iki farklı felsefi bilgi edinme görüşünü ifade eder: Apriorizm (Rasyonalizm): Bilginin akıl ve sezgi yoluyla, deneyimden bağımsız olarak elde edildiğini savunur. Empirizm (Ampirizm): Bilginin deneyim ve duyular sayesinde kazanıldığını iddia eder. Bazı temsilciler: Apriorizm: Platon, Descartes, Kant. Empirizm: John Locke, David Hume, George Berkeley, John Stuart Mill.
Ampirist yaklaşım, bilginin duyumlar sayesinde ve deneyimle kazanılabileceğini öne süren deneycilik (ampirizm veya empirizm) felsefesine dayanan bir yaklaşımdır. Ampirist yaklaşımın temel özellikleri şunlardır: Gözlem ve deneye dayanır. Somut verilere ve kanıtlara dayanır. Deneysel tekrarlanabilirlik ilkesine önem verir. Neden-sonuç ilişkilerini anlamaya çalışır. Bilimsel yöntemin bir parçasıdır. Ampirist yaklaşımın tarihsel kökenleri Antik Yunan düşünürlerine kadar uzanır.
Empirizm ve ampirik araştırma arasındaki temel fark, ampirik araştırmanın empirizm felsefesinin bir uygulaması olmasıdır. Empirizm, bilginin duyumlar ve deneyimler yoluyla elde edildiğini savunan felsefi bir görüştür. Özetle: - Empirizm: Felsefi görüş, bilginin deneyimle kazanıldığını savunur. - Ampirik Araştırma: Bu felsefi temel üzerine kurulu, somut verilere ve deneylere dayanan araştırma yöntemidir.
Empirizmin bazı temsilcileri: İlk Çağ: Demokritos ve Epikuros. 17. ve 18. yüzyıl: John Locke, George Berkeley, David Hume, Thomas Hobbes, Francis Bacon, John Stuart Mill. 20. yüzyıl: CS Peirce, William James, Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein. Ayrıca, Fransız filozof Condillac da empirik felsefenin geliştirilmesinde önemli rol oynamıştır.
Empirizmin (deneycilik) kurucusu John Locke'tur. Empirizmin diğer temsilcileri ve öncüleri arasında Francis Bacon, George Berkeley, David Hume, John Stuart Mill, Condillac yer alır.
Empirizm (deneycilik), bilginin duyumlar sayesinde ve deneyimle kazanılabileceğini öne süren felsefi görüştür. Bu akıma göre, insan zihni doğuştan boş bir levha (tabula rasa) gibidir ve tüm bilgiler deneyimler ve gözlemler yoluyla elde edilir.
Empirizmin (deneyciliğin) temel ilkeleri şunlardır: Duyusal deneyim. Tecrübe önceliği. Ön kabullerin reddi. Empirizmin diğer ilkeleri: Tabula rasa. Bilginin doğrulanması. A posteriori bilgiler. Empirizmin öncüleri arasında John Locke, George Berkeley ve David Hume bulunur.
SON YAZILAR