Elektron sayısı arttıkça şu durumlar gözlemlenir:
Bu değişimler, atomun yapısındaki proton, nötron ve elektron sayılarının artmasına bağlı olarak gerçekleşir
Elektron sayısı proton sayısından fazla olursa, atom negatif yüklü hale gelir ve anyon olarak adlandırılır.
Bir atomda en fazla 118 elektron bulunabilir. Ancak, teorik olarak periyodik tablonun daha derinlerine inildiğinde daha fazla elektron barındırabilecek elementlerin olabileceği düşünülmektedir.
Katman ve elektron sayısı şu şekilde açıklanabilir: Katman (yörünge). Elektron sayısı. Ayrıca, periyodik tabloda katman elektron dağılımı, atomların kimyasal özellikleri hakkında bilgi verir.
18 elektron kuralı, geçiş metallerinin değerlik kabuklarının 18 elektronu barındırabilmesi gerçeğine dayanan bir yaklaşımdır. 18 elektron kuralı, ilk olarak 1921 yılında Amerikalı kimyager Irving Langmuir tarafından önerilmiştir. Bu kural, geçiş metali kimyasında metal komplekslerinin stabilitesini karakterize etmek ve tahmin etmek için kullanılır. 18 elektron kuralına uyan bileşikler, genellikle "değişim inert" olarak tanımlanır ve bu tür bileşiklerde ligand değişimi, genellikle dissosiyatif ikame mekanizmalarıyla gerçekleşir.
Değerlik elektron sayısını bulmak için aşağıdaki yöntemler kullanılabilir: Periyodik tablo: Periyodik tabloda 1'den 18'e kadar sayılar yer alır. Atom numarası: Periyodik tablonun sol tarafındaki elementlerin değerlik elektron sayısı, sıra numarasına eşittir. Elektron yapısı: Elementin elektron yapısı incelenerek, son enerji seviyesindeki elektron sayısı belirlenir. Geçiş metalleri için değerlik elektronlarının sayısı, atomun asal gaz çekirdeğini geçen alt kabuklardaki elektronların sayısıdır.
Elementler elektron aldığında şu durumlar gerçekleşir: Kararlı yapı oluşumu: Elementler, elektron alarak veya vererek kararlı yapıya ulaşırlar. İyon oluşumu: Nötr bir atom elektron aldığında, negatif yüklü iyon (anyon) haline gelir. Elektron ilgisi artışı: Periyodik cetvelde, aynı periyotta soldan sağa doğru elektron ilgisi artar. Enerji açığa çıkması: Elektron ilgisi, bir atomun bir elektron alması sırasında açığa çıkan enerjiyi ifade eder ve bu genellikle ekzotermik bir süreçtir. Örnekler: Son katmanında 4, 5, 6 veya 7 elektron bulunduran elementler genellikle ametaldir ve elektron almaya yatkındır. Flor (F) ve klor (Cl) gibi elementler elektron almaya eğilimlidir.
4. enerji seviyesinde en fazla 32 elektron bulunur. Bu sonuç, şu hesaplamayla elde edilir: s orbitali: Her enerji seviyesinde bir tane s orbitali bulunur ve her biri 2 elektron alabilir. p orbitalleri: Her enerji seviyesinde üç tane p orbitali bulunur ve her biri 2 elektron alabilir. d orbitalleri: 4. enerji seviyesinde d orbitalleri bulunmaz, ancak 3d orbitalleri bu seviyede yer alır ve her biri 2 elektron alabilir. f orbitalleri: 4. enerji seviyesinde f orbitalleri bulunmaz. Bu bilgileri toplayarak: 2 (s) + 6 (3d) + 0 (4f) = 8 + 0 = 8 elektron Sonuç olarak, 4. enerji seviyesi toplamda 32 elektron alabilir.
SON YAZILAR
