Fekal transplantasyon (gaita nakli, fekal mikrobiyata transplantı), sağlıklı bir bireyden alınan dışkının test edildikten sonra hastaya aktarılması işlemidir
Bu yöntemin amacı genellikle ağır antibiyotik kullanımı sonrasında yok olan veya baskılanan yararlı bakterileri bağırsak florasına yeniden kazandırmaktır
Uygulama yöntemleri arasında:
Fekal transplantasyon genel olarak güvenli bir prosedür olsa da, enfeksiyon, alerjik reaksiyonlar veya mikrobiyota dengesizliklerinin yanlış yönlendirilmesi gibi yan etkiler görülebilir. Bu nedenle, veteriner hekim gözetiminde ve uygun sterilite koşullarında yapılması önemlidir
Transplantasyon, organ veya doku nakline verilen isimdir. Dört tip transplantasyon vardır: 1. Otoplastik transplantasyon (otograft). 2. Allotransplantasyon (homograft). 3. Singenezyoplastik transplantasyon (izograft). 4. Ksenotransplantasyon (heterograft). Transplantasyonun başarıya ulaşması için alıcı ve vericinin genetik yapısının uyumlu olması, kan gruplarının ve doku antijenlerinin uygun olması gerekir.
Tıpta "fekal" terimi, dışkı ile ilgili durumları ifade eder. Fekal-oral yol, dışkı partiküllerindeki patojenlerin bir kişiden başka bir kişinin ağzına geçtiği belirli bir hastalık bulaşma yolunu tanımlar. Ayrıca, "fekal inkontinans" bağırsak hareketlerini kontrol edememe ve istemsiz dışkı kaçırma durumunu ifade eder.
Fekal mikrobiyota transplantasyonu (FMT) kullanılan bazı hastalıklar: Clostridium difficile enfeksiyonu (CDI). İnflamatuvar bağırsak hastalığı (İBH). İrritabl bağırsak sendromu (IBS). Kronik diyare ve konstipasyon. Kronik yorgunluk sendromu. Otizm. FMT'nin diğer bazı hastalıklarda da kullanımı araştırılmaktadır, ancak bu alanlarda henüz geniş ölçekli çalışmalar yeterli değildir.
SON YAZILAR
