Eski çağlarda insanların daha uzun yaşamasının birkaç nedeni vardı:
İlkel insanlar, avlanma ve toplama teknikleriyle beslenirlerdi. Beslenme sırasında kullanılan bazı yöntemler: Mızrak ve yay kullanımı. Hayvanların takibi. Gizli saklanma. Çukur kazma (hayvanları çukura düşürerek avlanma). İlkel insanlar, mağaralarda veya doğal malzemelerden yapılan evlerde yaşarlardı. Sosyal hayatları da önemliydi; genellikle gruplar halinde yaşarlardı. İlkel insanlar, doğaüstü güçlere inanır ve ruhani liderler veya şamanlar, toplumun manevi ihtiyaçlarını karşılardı.
Eski çağlarda erkeklerin ortalama yaşam süresi 30-40 yıl civarında idi.
Eski çağlar, yazının kullanılmaya başlamasından günümüze kadar geçen dönemlerdir ve genellikle şu şekilde sınıflandırılır: 1. İlk Çağ (Antik Çağ): M.Ö. 3200'den M.S. 375'e kadar sürer. 2. Orta Çağ: 375'ten 1453'e kadar devam eder. 3. Yeni Çağ: 1453'ten 1789'a kadar sürer. 4. Yakın Çağ: 1789'dan günümüze kadar devam eder.
Eski insanların ortalama yaşam süresi hakkında kesin bir bilgi yoktur, çünkü bu konuda doğrudan bir kayıt bulunmamaktadır. Paleolitik Çağ: İlk insanlar, genellikle 15-30 yıl kadar yaşıyordu. Üst Paleolitik Çağ: Yaklaşık 30 bin yıl önce, bu süre 30 yılı aşmaya başladı. Yerleşik hayata geçiş: 10 bin yıl önce yerleşik yaşama geçilmesiyle birlikte, şehirlerdeki kötü hijyen koşulları nedeniyle ortalama yaşam süresi düştü. Ayrıca, bazı kaynaklarda peygamberlerin uzun ömürleri de belirtilmektedir, örneğin Hz. Nuh'un bin yıldan elli yıl eksik bir süre yaşadığı ifade edilir.
Eski yıllarda yaşam, günümüzden oldukça farklıydı. İnsanlar, duvarlarla çevrili binalar yerine dağ oyuklarında veya mağaralarda yaşıyorlardı. 1970'li yıllar ise, sosyal yaşamın şekillenmeye başladığı bir dönemdi. 40-50 yıl önceki yaşam ise, daha mütevazi ve sınırlıydı.
Dünyanın en eski insanı olarak kabul edilen Homo sapiens türünün, yaklaşık 45.000 yıldan beri dünya üzerinde var olduğu düşünülmektedir.
SON YAZILAR