Epilepsi, genellikle ölümcül olmayan bir hastalıktır . Ancak, kontrolsüz nöbetler ciddi yaralanmalara veya hayati tehlike oluşturabilecek durumlara yol açabilir
Epilepsinin bazı tehlikeli sonuçları:
Düzenli tedavi ve önlemler, bu riskleri azaltabilir
Epilepsi nöbeti geçiren bir kişinin kendine gelme süresi, nöbetin şiddetine ve bireysel özelliklere bağlı olarak değişir. Eğer nöbet beş dakikadan uzun sürerse veya kişi ilk kez nöbet geçiriyorsa, hemen tıbbi yardım için acil servise başvurulmalıdır.
Epilepsi tamamen genetik bir hastalık değildir, ancak genetik yatkınlık epilepsi gelişme riskini artırabilir. Ailede epilepsi öyküsü olan bireylerde bu hastalığın görülme olasılığı daha yüksektir. Epilepsinin ortaya çıkması için genetik yatkınlığın yanı sıra çevresel faktörlerin de etkili olması gerekir.
Epilepsi teşhisi için yapılan bazı testler şunlardır: Elektroensefalografi (EEG). Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR). Bilgisayarlı Tomografi (BT). Kan Testleri. Genetik Test. Pozitron Emisyon Tomografisi (PET). Teşhis için doktor tarafından fizik muayene ve nörolojik değerlendirme de yapılır.
Epileptik nöbet belirtileri, nöbetin türüne ve beynin hangi bölgesinde başladığına bağlı olarak değişiklik gösterir. En yaygın belirtiler arasında şunlar bulunur: Bilinç kaybı veya geçici dalgınlık. Şiddetli kas kasılmaları ve kontrolsüz hareketler. Ani yere düşme veya bayılma. Gözlerin sabit bir noktaya bakması veya istemsiz göz hareketleri. Aşırı terleme, mide bulantısı veya garip hisler. Anormal koku, tat veya işitme algıları. Konuşma bozuklukları veya anlamsız kelimeler söyleme. Nefes alıp vermede düzensizlik. Uyku düzeninde bozulma ve sürekli yorgunluk hissi. Tek bir nöbet geçirmek epilepsi teşhisi için yeterli değildir, ancak nöbetlerin tekrarlayıcı olması epilepsiye işaret edebilir. Şüphe durumunda bir nöroloji uzmanına başvurmak gerekir.
Epilepsi her yaşta görülebilmekle birlikte, en sık ilk bir yaşta ve 60 yaş üstünde ortaya çıkar. İlk bir yaşta görülen epilepsiler daha çok metabolik, beyin yapısal bozuklukları ya da genetik nedenlerden kaynaklanmaktadır. 60 yaş üstünde ise genellikle epilepsi nedenleri inme, kafa travması, beyin tümörleri ve metabolik bozukluklardır (kan tuz değerinin düşmesi gibi). Ayrıca, çocukluk çağında görülen epilepsilerin sıklığı, yetişkin yaşlara göre iki kat daha fazladır.
Epilepsi tanısı, hasta ve hasta yakınlarının ifadesi, doktor gözlemi, EEG (Elektroensefalografi), MR (Manyetik Rezonans Görüntüleme) ve kan testleri gibi yöntemlerle konur. Tanı sürecinde kullanılan yöntemler şunlardır: EEG (Elektroensefalografi). MR (Manyetik Rezonans Görüntüleme). Kan testleri. Nörolojik muayene. Tıbbi öykü. Tek bir nöbet geçirmek epilepsi teşhisi için yeterli değildir, nöbetlerin tekrarlayıcı olması epilepsiye işaret edebilir.
En tehlikeli epilepsi türü, 5-10 dakikayı geçen ve durmayan nöbet durumu olan status epileptikustur. Ayrıca, epilepsi hastalarında ani beklenmedik ölüm (SUDEP) riski de vardır. Epilepsi türlerinin tehlikeleri kişiden kişiye değişebilir ve doğru teşhis ile tedavi için bir sağlık uzmanına danışılması önerilir.
SON YAZILAR
