Egzistansiyalist (varoluşçu) felsefenin temel ilkeleri şunlardır:
Egzistansiyalist (varoluşçu) felsefenin kurucuları olarak kabul edilen beş filozof şunlardır: 1. Sören Kierkegaard (Danimarkalı, 19. yüzyıl). 2. Martin Heidegger (Alman, 20. yüzyıl). 3. Karl Jaspers (20. yüzyıl). 4. Jean-Paul Sartre (Fransız, 20. yüzyıl). 5. Gabriel Marcel (20. yüzyıl). Bu filozoflar, egzistansiyalist düşüncenin gelişiminde önemli rol oynamışlardır.
Egzistansiyalizm (varoluşçuluk), 19. yüzyıl sonları ile 20. yüzyılda, felsefi düşüncenin salt düşünen özne ile değil, eyleyen, duyumsayan, yaşayan bir birey olarak insan öznesi ile başladığı inancını paylaşan filozofların çalışmalarını kapsayan bir terimdir. Egzistansiyalizm akımının temel fikirleri: Varoluş bireyseldir. Varoluş, bir olanaklar bütünüdür. Önemli olan gerçek, kişisel gerçektir. Evrensel ahlak anlayışı yoktur. İnsan, kendi değerlerini kendisi oluşturur ve geleceğini kendisi belirler. Egzistansiyalizm, ilk olarak Alman düşünür Martin Heidegger tarafından ortaya atılmış, İkinci Dünya Savaşı yıllarında Fransız düşünür ve romancı Jean Paul Sartre'nin benimsemesi ve edebiyata uygulamasıyla yaygınlaşmıştır. Bazı önemli temsilcileri: Jean Paul Sartre, Albert Camus, Andre Gide, Samuel Beckett, Franz Kafka.
Felsefe, varlık, bilgi, değerler, gerçek, doğruluk, zihin ve dil gibi konularla ilgili soyut ve temel problemlere ilişkin yapılan sistematik çalışmalardır. Felsefenin amacı: Dünyanın, insanın ve evrenin anlamını aramak; Doğruyu ve güzeli bulmak; İnsanın varoluş, bilgi, soyutluk, gerçeklik gibi kavramlar üzerinde yoğunlaşıp bu kavramları anlamlandırmak. Felsefe, akıl yürütme ve mantık temeline dayanır.
Felsefenin beş temel ilkesi, Georges Politzer'in "Felsefenin Temel İlkeleri" kitabında ele alınan diyalektik yöntem ilkeleridir: 1. Her şey birbirine bağlıdır. 2. Her şey durum değiştirir. 3. Nitel değişiklik. 4. Karşıtların savaşı. 5. Toplumun manevi yaşamı, maddi yaşamının yansımasıdır. Bu ilkeler, Marksist diyalektik ve felsefi materyalizmin temel taşlarını oluşturur.
Felsefi düşüncenin temel özellikleri şunlardır: Sorgulama. Merak etme. Şüphe duyma. Eleştirel olma. Refleksif olma. Rasyonel olma. Sistemli olma. Tutarlı olma. Evrensel olma. Öznel olma.
Felsefi izm'ler (yaklaşımlar) çeşitli kategorilere ayrılabilir. İşte bazı örnekler: Ontolojik (varlık) temelli: Monizm (tekçilik), plüralizm (çoğulculuk), düalizm (ikilik). Epistemolojik (bilgi) temelli: Rasyonalizm (akılcılık), empirizm (deneycilik), kritisizm (eleştirel akılcılık), pozitivizm (olguculuk). Etik temelli: Teizm (tanrı inancı), ateizm (tanrı inancı yokluğu), agnostisizm (tanrı'nın varlığı ya da yokluğuna dair kesin bilgiye ulaşılamaz). Sosyal ve politik temelli: Sosyalizm (toplumculuk), liberalizm, faşizm, kapitalizm. Bu kategoriler, felsefi izm'lerin tamamını kapsamamaktadır.
Felsefede üç temel ilke şunlardır: 1. Özdeşlik İlkesi: Bir şeyin kendisiyle aynı şey olduğuna işaret eder ve "bir şey ne ise odur" şeklinde ifade edilir. 2. Çelişmezlik İlkesi: Bir şeyin aynı zamanda hem kendisi hem de başka bir şey olamayacağını belirtir. 3. Üçüncü Halin İmkansızlığı İlkesi: Bir önermenin ya doğru ya da yanlış olabileceğini, ikisinin dışında üçüncü bir ihtimalin olmadığını ifade eder.
SON YAZILAR