Edirne-Segedin Antlaşması'nın önemi şu şekilde özetlenebilir:
Ancak, antlaşma yürürlüğe girmemiş ve Haçlılar Osmanlı'ya saldırmıştır
Segedin ve Edirne-Segedin Antlaşması arasındaki fark, antlaşmanın imzalandığı yerdir. Edirne-Segedin Antlaşması, 1444 yılında Osmanlı Devleti ve Macaristan arasında Edirne'de imzalanmış bir barış antlaşmasıdır. Antlaşmanın adı, imzalandığı yer olan Segedin'den (günümüzde Szeged, Macaristan) gelmektedir.
Edirne-Segedin Antlaşması, 10 yıl sürmüştür. Antlaşma, 12 Haziran 1444 tarihinde imzalanmış ve 12 Temmuz 1444'te yürürlüğe girmiştir.
Antlaşma çeşitleri şu şekilde sınıflandırılabilir: Taraf sayısına göre: İki taraflı antlaşmalar. Çok taraflı antlaşmalar. İçeriklerine göre: Barış antlaşmaları. Mütareke ve ateşkes antlaşmaları. Dostluk, yardımlaşma ve saldırmazlık antlaşmaları. İttifak antlaşmaları. Ticaret (konvansiyon) antlaşmaları. Ayrıca, antlaşmalar yazılı olup olmama ve uluslararası hukuka tabi olup olmama durumlarına göre de farklı kategorilere ayrılabilir.
Antlaşma, hak ve borç doğurmak niyetiyle, iki veya daha fazla milletlerarası hukuk kişisi arasında yapılan yazılı bir anlaşmadır. Lozan Antlaşması ise, 24 Temmuz 1923 tarihinde İsviçre'nin Lozan kentinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi ile Britanya, Fransa, İtalya, Japonya, Yunanistan, Romanya ve Yugoslavya arasında imzalanmıştır. Antlaşmanın bazı konuları: Sınırlar. Boğazlar. Kapitülasyonlar. Savaş tazminatı. Azınlıklar. Lozan Antlaşması, Türkiye Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını ve sınırlarını uluslararası alanda tanımıştır.
Tuna Nehri, Edirne-Segedin Antlaşması'nda sınır olarak kabul edildi çünkü bu antlaşma, Osmanlı Devleti ile Macarlar arasında imzalanmış ve antlaşmanın maddelerinden biri, iki taraf arasında kalıcı bir sınır oluşturulmasıydı.
Osmanlı Devleti, Avusturya ile en çok antlaşma yapmıştır.
Edirne Antlaşması'nın bazı maddeleri: Yunanistan'a bağımsızlık: Osmanlı İmparatorluğu, Yunanistan Devleti'nin kurulmasını kabul etti. Savaş tazminatı: Osmanlı İmparatorluğu, Rusya'ya 10.000.000 Macar altını savaş tazminatı ödeyecekti. Eflak ve Boğdan'a özerklik: Bu prensliklere geniş özerklik verildi ve Rusya, bu statüyü garantörlüğünü üstlendi. Sırbistan'a özerklik: Sırbistan'a özerklik verildi. Boğazlar: Osmanlı İmparatorluğu, Boğazların Rus ticaret gemilerine açık tutulmasını taahhüt etti. Prut Nehri sınırı: Prut Nehri, Osmanlı ve Rusya arasında sınır oldu. Karadeniz kaleleri: Osmanlı, Çerkesya üzerindeki haklarını ve Kuban Nehri ile Bzıb Irmağı arasındaki Karadeniz liman ve kalelerini Rusya'ya bıraktı.
SON YAZILAR